Overgroeid poortje in Muro
En dan loop ik vast in hoofdstuk 8. Ik was juist zo tevreden over de eerste hoofdstukken van mijn boek. Er zit vaart in het verhaal, de personages krijgen langzaam vorm en de hoofdverhaallijn begint duidelijk te worden. Maar hoofdstuk 8 ligt dwars. Op de een of andere manier wil dit hoofdstuk alsmaar niet geloofwaardig op papier komen. Ik probeer het een en ander uit en gooi de ene na de andere scène ook weer in de prullenmand. Ik moet het onder ogen zien: mijn nieuwe boek is gestrand. Als een bootje, dat eerst zo soepel en wendbaar de rivier afvoer en nu ineens op een zandbank is gelopen. Vlot trekken en opnieuw proberen haalt niets uit. Wat nu?

Sasé, de wasplaats
Het onderzoek voor mijn boek, brengt me in Sasé, een ander geëvacueerd dorp in de Solana-vallei. Dit dorp werd al in de tachtiger jaren ‘gekraakt’ door hippies. Misschien waren de nieuwe bewoners onopgemerkt gebleven als ze het daarbij hadden gelaten. Misschien was de gemeente bereid geweest de jonge gezinnetjes, die zich hadden gevestigd in de onteigende huizen, te gedogen. Maar zo ging het helaas niet. Een vreedzame demonstratie tegen de plannen voor de Solana-vallei, geïnitieerd door de krakers van Sasé, leidde tot het schoonvegen van het dorp en tot de arrestatie van complete gezinnen.