zeggen wat je denkt
In de eerste weken na de zomervakantie had ik eindelijk weer eens meer tijd om aan mijn boek te schrijven. Hoe meer het verhaal vorm kreeg, hoe duidelijker de rode draad zichtbaar werd. En laatst, zomaar tijdens het vouwen van de was, stond me ineens heel duidelijk het centrale thema voor ogen. Het begon met een de voorbereiding van een workshop voor ‘De Week van de Diversiteit’. Mijn werkgever, het ministerie van Economische Zaken, besteedde deze week aandacht aan diversiteit in de eigen organisatie met allerlei activiteiten. Het ging over verschillen in seksuele geaardheid, over cultuurverschillen en over collega’s met lichamelijke en geestelijke beperkingen.

Millennium, Stieg en ikWaargebeurde verhalen, biografieën en autobiografieën: ik kan er geen genoeg van krijgen. Ik was dan ook in de wolken toen ik via de zomerse boekenswap van Ogma zomaar een biografie/waargebeurd verhaal over Stieg Larsson ontving. Ik heb natuurlijk zijn succesvolle trilogie Millennium gelezen. Niet het vierde deel dat door David Lagercrantz is geschreven, want ik was bang dat dat tegen zou vallen, maar de eerste drie delen. Toch wist ik eigenlijk niks over de schrijver zelf. Het boek Millennium, Stieg en ik van Eva Gabrielsson was dan ook een eye-opener voor mij.

Maria Barbal - Als een rollende steen
Bij het onderzoek voor mijn boek stuitte ik op een bijzondere roman van de Catalaanse schrijfster Maria Barbal. Het boek met de titel ‘Als een rollende steen’ vertelt het verhaal van de grootmoeder van de schrijfster. Zij groeide op in een afgelegen dorp in de Spaanse Pyreneeën. Het boek schetst hoe het leven er daar uitzag en waarom de bewoners hun huizen en landerijen verlieten om in de stad te gaan wonen. Het schetst de politieke verhoudingen van toen en maakt duidelijk waarom de Catalanen nog zo aan hun eigen taal gehecht zijn.

nieuwe schrijvers leren kennen
Ken je dat? Je begint vol enthousiasme aan dat nieuwe boek en in de eerste vijftig pagina’s blijkt al dat er niet door te komen is / dat het slecht geschreven is / dat je je totaal niet kunt vereenzelvigen met de hoofdpersoon. Daar kan ik nou echt chagrijnig van worden. Daarom zoek ik bij de boekhandel altijd naar boeken van schrijvers waar ik al eens iets van heb gelezen of waarover ik goede recensies heb gelezen. En daarom loop ik in de bibliotheek steeds naar dezelfde schappen. Niet zo avontuurlijk en ook niet zo slim als je, zoals ik, nog veel wilt leren over verschillende schrijfstijlen. Daarom probeer ik af en toe eens iets heel anders te lezen dan anders. In dit blog drie fantastische manieren om uit je boek-comfortzone te stappen.

vakantie
Met zweetdruppels op mijn voorhoofd, haal ik nog even snel de stofzuiger door de kamer en schrijf een haastig PS voor de buurvrouw die op onze poezen past. Wat was ook alweer de lol van vakantie? Waarom doen mensen dit zichzelf aan? Even later sluiten we aan in de zoveelste lange file, kauwen op onze meegebrachte boterhammetjes op een volgepakte parkeerplaats langs de snelweg. We hadden ook gewoon thuis kunnen blijven, lekker in ons comfortabele huis en slapen in ons eigen bed. Dan had ik misschien eindelijk eens het kippenhok kunnen verven en nieuwe bekleding kunnen naaien voor de leunstoel.