typemachine met 'Name Search' erop‘Jeetje Nique, ik haal die Luuk en Luis de hele tijd door elkaar,’ zegt mijn zusje. Nu mijn tweede boek bijna af is, heb ik haar, een van mijn proeflezers, het eerste deel gestuurd. Tja, nu zij het zegt, zie ik het ook. Daar gaan we weer, denk ik en met een zucht open ik internet en klik op een site met Spaanse mannennamen. Het wijzigen van de naam van een personage is een fluitje van een cent in het schrijfprogramma waarmee ik werk. Met ‘project replace’ wijzig ik in een paar seconden definitief een naam in alle documenten. Inclusief de karakterkaarten van de personages en inclusief alle begeleidende teksten bij hoofdstukken. Toch vind ik het wijzigen van namen in mijn manuscript verschrikkelijk en doe ik het alleen als het echt niet anders kan.

seagull 1518837 640

Image by Ben Kerckx from Pixabay

Het bijzondere aan deze crisis, vind ik, is dat het duidelijk maakt hoe A tot B leidt en B tot C. Neem de zeemeeuwen die tijdens het schrijven van deze blogpost luidruchtig boven de woonwijk vliegen op zoek naar eten. Nu de restaurants gesloten zijn, kunnen de vissers hun kwaliteitsvissen niet meer kwijt (A). Dus gaan de vissers minder vaak de zee op, gaat er minder visafval overboord en hebben de meeuwen honger (B). Als gevolg daarvan vliegen de meeuwen van Urk naar Emmeloord (C).

schrijven in tijden van coronaLangzaam begin ik te wennen aan de nieuwe routine die hoort bij de coronabeperkingen. In de eerste weken na 13 maart was ik ontregeld door de sombere nieuwsberichten en de gevolgen van de intelligente lockdown. Nu ik eindelijk meer tijd had om te schrijven, was mijn hoofd zo vol dat ik niet de rust kon vinden om te schrijven. Dat kwam natuurlijk ook door de plotselinge aanwezigheid van huisgenoten die normaal gesproken naar school, sportclubs en orkestrepetities waren.

familiefoto 1944Hoewel er alweer vijfenzeventig jaar verstreken zijn sinds Nederland de Tweede Wereldoorlog achter zich liet, verschijnen er nog steeds nieuwe verhalen over de oorlog. Talloze boeken zijn er inmiddels over geschreven. Boeken die gebaseerd zijn op gebeurtenissen van toen en op herinneringen van mensen die de oorlog hebben meegemaakt. Meestal eindigen deze boeken met de bevrijding. Soms lees je nog kort iets over hoe het de personages na de bevrijding vergaat, als een soort toegift, maar het plot is dan al duidelijk en de sleutelscènes zijn al verteld. In het verhaal van mijn grootouders ging dat anders. Dat begon namelijk pas echt na afloop van de oorlog, op het moment dat iedereen feestvierde.

John BoyneIk vind het interessant en ook dapper als een schrijver een bijzondere verhaalstructuur hanteert in een roman. Ik denk bijvoorbeeld aan de volgorde waarin het verhaal wordt verteld, de wijze waarop de hoofdstukken zijn ingedeeld of de lengte van de hoofdstukken. Een originele verhaalstructuur maakt een boek interessant, maar brengt ook risico’s met zich mee. Op zich zou de structuur van een verhaal ondergeschikt moeten zijn aan het verhaal zelf, maar in sommige situaties vind ik dat het het verhaal versterkt. Zoals bijvoorbeeld in Wat het hart verwoest van John Boyne.