Ze zullen denken dat we engelen zijn
Ik hou van boeken met veel dialoog. Dialogen geven vaart aan een verhaal en maken dat je het gevoel hebt dat je je verbonden voelt met de personages. Hoewel het er soms eenvoudig uitziet, is het schrijven van een dialoog helemaal niet zo gemakkelijk. Nu ik weet hoe lastig het is een sterke dialoog te schrijven, kan ik echt genieten van hoe een andere schrijver dat doet. Zo bewonder ik de kale dialogen van Bert Natter in Ze zullen denken dat we engelen zijn. Zijn dialogen zijn als een aangeharkte voortuin van een ontwricht gezin: van buiten ziet het er allemaal heel normaal uit, maar wie de situatie kent, voelt de spanning.

napolitaanse romans 4Deze zomer las ik het laatste deel van de serie Napolitaanse romans van Elena Ferrante. Deze schrijfster is volgens Time Magazine een van de honderd meest invloedrijke mensen in de wereld. Niet gek als je bedenkt dat niemand weet wie deze Italiaanse schrijfster is, want ze schrijft onder een pseudoniem. Haar boeken zijn enorme bestsellers en zijn zelfs als serie op televisie vertoond. Ook ik ben een grote fan, want de manier waarop zij de sfeer van een tijd en plaats in haar romans beschrijft, vind ik razend knap. Ik heb veel geleerd van de manier waarop ze de tijd laat verstrijken in haar roman zonder de aandacht van de lezer te laten verslappen.