verlaten dorp Tiermas
Mijn zoektocht naar verlaten dorpen begint bij het stuwmeer van Yesa. Begin augustus staat het water in het stuwmeer nog te hoog, maar later in het jaar komt ergens in het midden van het meer de spits van de kerktoren boven water. Dat is zo’n beetje de enige informatie die ik loskrijg van de dame van het Officina de turismo in Javier. Verontschuldigend legt ze uit dat het stuwmeer zich in de regio Aragon bevindt en hoewel de grens tussen Navarro en Aragon nog geen tien kilometer verderop ligt, heeft zij helaas alleen informatie over Navarro. Ze vindt het wel interessant dat ik een boek schrijf waarin verlaten dorpen een rol spelen en schakelt moeiteloos over naar de kloof van Lumbier met de grootste gierenpopulatie van de regio. Daar moeten we echt eens gaan kijken.

schrijfplanning
Terugkijken op de maand september moet ik toegeven dat er van mijn nieuwe voornemens weinig terecht is gekomen. Ik zou minder gaan bloggen om tijd vrij te maken voor het schrijven van mijn boek en alvast een achterflaptekst bedenken voor een betere focus. Daarvan is alleen het minder vaak bloggen gelukt. Ja, het verhaal rijpt verder in mijn hoofd en krijgt steeds meer kleur, maar mijn manuscript telt nauwelijks meer woorden dan aan het begin van de maand. Ondertussen heb ik wel de vakantiefoto’s in een digitaal fotoboek gezet, een plan bedacht voor de tuin, drie boeken waar ik nog in bezig was uitgelezen en eindelijk dat recept voor pompoenpannenkoekjes uitgeprobeerd. Tja.

Clamosa1 klein
Waar twintig jaar geleden nog een eindeloos kronkelende, slecht onderhouden weg door de Spaanse Pyreneeën slingerde, ligt nu een vierbaans snelweg met efficiënte, kilometerslange tunnels die ons in enkele uren van San Sebastián aan de Spaanse noordkust naar het stuwmeer van Yesa, ruim honderd kilometer oostelijker, brengt. Veel vroeger dan verwacht arriveren we bij een klein hotelletje in het nabij gelegen dorp Janvier. De hotelkamer met eigen badkamer is modern en doet in geen enkel opzicht meer denken aan de Spaanse hotelkamers uit mijn jeugd met zo’n rolkussen voor in je nek en behang dat doorloopt over de deur, zodat je geen idee meer hebt waar je bent binnengekomen.

boek schrijfkalender2018
De zomervakantie is voor mij altijd een moment van bezinning. Even vertragen en nadenken, energie opdoen, terugkijken op het afgelopen halfjaar en nieuwe plannen maken voor de herfst. En een van die nieuwe plannen is meer voorrang te geven aan het schrijven van een tweede boek. Onze reis door de Spaanse Pyreneeën heeft me veel inspiratie opgeleverd en in mijn hoofd is het boek al bijna af. In werkelijkheid staat er nog maar weinig op papier en daar wil ik graag verandering in brengen. Dat betekent dat ik meer tijd moet reserveren waarin ik aan mijn boek kan werken. Met deze schrijftips van Schrijven Online moet dat gaan lukken.

Goede voornemens hebben de neiging op de achtergrond te raken naarmate de tijd verstrijkt. Een uitstekend excuus om mezelf te trakteren op de splinternieuwe schrijfkalender voor 2018 zodat ik elke dag een nieuwe offline schrijftip heb om me aan mijn voornemen te herinneren. Wat een leuk idee van Michelle van Paris Books en de twee andere dames!

Als houvast voor mijn nieuwe boek ga ik alvast aan de slag met de achterflaptekst. Dat is een tip die ik opdeed op de website van Esther Jacobs (de no-excuses-lady). Ik lees graag haar 5-minuten-inspiratie mail en bewonder de manier waarop ze haar leven heeft ingericht. Haar positiviteit en natuurlijke talent tot ‘omdenken’ geven me soms net dat zetje wat ik nodig heb om dingen eens van een andere kant te bekijken. Sinds een paar jaar geeft ze ook trainingen in het schrijven van een boek.

tieners lezen
Op de drempel van de zomervakantie, ga ik met zoonlief naar de bibliotheek om boeken uit te zoeken voor de vakantie.
‘Waarom neem je niet een boek mee wat je mag lezen voor Nederlands?’ probeer ik tegen beter weten in.
‘Maham! Het is vakantie!’ zegt hij op een toon die alleen tieners tot in de puntjes beheersen.
‘Er zitten toch ook wel leuke boeken tussen?’ zeg ik, want ik wil het niet meteen opgeven hoewel ik al weet wat zijn antwoord is voor hij het zegt.
‘Nederlandse schrijvers schrijven alleen maar stomme boeken.’