kleinschalig geiten houden
De Nederlandse landbouw moet natuurinclusief worden. Dat staat in de beleidsplannen van 2018. Het verbeteren van de bodemkwaliteit en de biodiversiteit van agrarische gebieden moet de gewassen weerbaarder maken tegen ziektes en plagen. Mooie plannen, maar ook ambitieus. Is de Nederlandse landbouw daar wel op ingericht? Is de schaalvergroting in de landbouw funest geweest voor het hele systeem? Moeten we weer terug naar kleinschalige stadstuinen? Tomaten telen op de bovenste verdieping van gebouwen? Bij natuurinclusieve landbouw denk ik vooral aan de grote en gevarieerde gezamenlijke groentetuinen in de herontdekte dorpen in de Spaanse Pyreneeën waaraan ik een bezoek bracht voor onderzoek voor mijn nieuwe boek.

paperart3
Kortgeleden ontving ik bericht van Stichting Lira dat bibliotheken mijn debuutroman het afgelopen jaar 2.400 keer uitleenden. Een bijzonder idee dat per week gemiddeld 46 mensen met ‘Lena’ in de tas naar huis gingen. Uit al die boeken die op tafels en in de kasten van de bibliotheek uitgesteld worden, kozen ze míjn boek, bekeken de omslag, lazen de achterflaptekst of bladerden erin en besloten op grond daarvan het boek mee te nemen om er zich thuis op de bank of onderweg in de trein mee te vermaken. Alleen al dat idee maakt me heel erg blij. Daarnaast staat er voor mij als auteur per uitlening een vergoeding tegenover.

duurzaam bouwen met een huis van stro
De Nederlandse kranten staan de laatste maanden vol met artikelen over gasloze woonwijken, warmtepompen en zonnepanelen. Mooie initiatieven. Bij mijn onderzoek voor mijn nieuwe boek zag ik hoe het nog ambitieuzer kan. De pioniers die verlaten dorpen in de Spaanse Pyreneeën herbouwen hergebruiken zoveel mogelijk van de oorspronkelijke bouwmaterialen. Zonnepanelen zijn in de elektriciteitsloze dorpen noodzaak en de bewoners bouwen zelf een zonneboiler of kooktoestel op zonne-energie van respectievelijk buizen in zwart folie en metalen platen. Maar het meest in het oog springend zijn de bijzondere woningen waarin de nieuwe bewoners hun intrek nemen. Ik zag geweldige en innovatieve manieren om een woning te bouwen.

paperart1
Wat maakt nu dat je plezier beleeft aan het lezen van een boek? Het verhaal is natuurlijk belangrijk, maar dat bedoel ik niet. Je hebt gewoon van die boeken die je aanspreken om de manier waarop het verhaal is opgeschreven. Vaak zijn het boeken die je, als je het verhaal al kent, nogmaals zou willen lezen en nogmaals. Welk magisch ingrediënt heeft zo’n boek eigenlijk? En kan ik dat ook leren? Deze zomer ging ik op zoek naar wat mij aanspreekt in de manier waarop een verhaal is opgeschreven en naar wat ik daarvan kan leren.

waterram TU Delft
Alle verlaten dorpen die ik bezocht vanwege onderzoek voor mijn nieuwe boek hadden een watertekort. Twintig jaar lang volgde ik de strijd om het water in een herbewoond dorp vanaf de zijlijn. In het eerste deel van dit blog beschreef ik hoe de nieuwe bewoners het gesjouw met jerrycans beu waren en een lange slang aanlegden om het water uit de bron drie kilometer bergafwaarts dichter bij het dorp te brengen. Hevelen lukte niet, financiële middelen waren uitgeput en elektriciteit voor een pomp was er niet.