Op het Spaanse platteland, ver van de begaande wegen...
Op het Spaanse platteland, ver van de begaanbare wegen, ligt het plaatsje Isclés. Het dorp staat op geen van mijn kaarten, is onvindbaar op Google Maps en wordt nergens genoemd de boeken over verlaten dorpen in de Pyreneeën, die ik in het afgelopen jaar heb verzameld. Het is dan ook nog maar pas ontdekt door een groepje jonge mensen die er sinds een paar jaar een nieuw bestaan proberen op te bouwen. Kortom: een ideale pek om informatie te vergaren voor mijn nieuwe boek.

Het geheim van de schrijver Renate Dorrestein
In het weekend voor Hemelvaart overleed Renate Dorrestein. Ik zag het NOS-berichtje op mijn telefoon toen ik op een Spaans terras genoot van haar boek Het geheim van de schrijver. Wat vertelt ze daarin prachtig over het vak van een schrijver! Vol humor en zelfspot beschrijft ze haar ervaringen met schrijven, waardoor dit boek leest als een roman of een autobiografie. Echt een aanrader.

Een boek over het bouwen van huizen van stro
Een van mijn favorieten bij ‘uitzending gemist’ is de boekenrubriek van DWDD. Laatst zag ik daar een interview met Griet op de Beeck in het kader van het Boekenweekgeschenk. Het gesprek ging over het schrijfproces en over het verwijderen van hele hoofdstukken. Vreselijk, vond Griet, die zegt kritische te zijn op haar teksten, maar niet in die mate te schrappen. Ik dacht aan mijn eigen manuscript en voelde met haar mee. Tien hoofdstukken zijn min of meer ‘af’ en daar zitten zeker honderden uren werk in. Ik moet er niet aan denken daar ‘hele hoofdstukken’ van weg te gooien.

Dee plek, ver van het jachtige moderne leven, dicht bij de natuur
Voor mijn nieuwe boek praatte ik met de Nederlandse Bernadette die in 1992 met haar man neerstreek in een verlaten dorp en er een geitenboerderij begon. Hier zijn ze gelukkig, op deze plek, ver van het jachtige moderne leven, dicht bij de natuur. In dit eeuwenoude plaatsje valt veel te leren over de wijze waarop mensen vroeger leefden in de Spaanse Pyreneeën. Het enige wat je hoeft te doen, is de tijd nemen, stil staan en observeren.

Zelfs de brievenbussen zijn net even anders
Op nog geen half uur van Sabiñanigo ligt het dorp Ibort. Zo op het oog een heel normaal dorp, waar huizen met omheinde voortuintjes slaperig wachten op de terugkeer van hun in de stad werkende bewoners. Wie beter kijkt, ziet dat dit zeker geen doorsnee Spaans dorpje is. De huizen, de bewoners en zelfs de brievenbussen zijn net een beetje anders.