De restanten van het kasteel van La ClamosaEen van de mooiste dorpen die ik deze zomer bezocht in het kader van mijn nieuwe boek is La Clamosa. Dit sinds de zestiger jaren verlaten dorp, hoog op de helling langs het stuwmeer van El Grado, moet in het verleden spectaculair zijn geweest. Het kasteel uit de 11e eeuw is nu bijna geheel ingestort, maar was ooit een machtig bolwerk dat La Clamosa beschermde tegen de kou uit het Noorden en onderdeel uitmaakte van een netwerk van vestingen van koning Sancho de Grote van Pamplona.

Overgroeid poortje in Muro
En dan loop ik vast in hoofdstuk 8. Ik was juist zo tevreden over de eerste hoofdstukken van mijn boek. Er zit vaart in het verhaal, de personages krijgen langzaam vorm en de hoofdverhaallijn begint duidelijk te worden. Maar hoofdstuk 8 ligt dwars. Op de een of andere manier wil dit hoofdstuk alsmaar niet geloofwaardig op papier komen. Ik probeer het een en ander uit en gooi de ene na de andere scène ook weer in de prullenmand. Ik moet het onder ogen zien: mijn nieuwe boek is gestrand. Als een bootje, dat eerst zo soepel en wendbaar de rivier afvoer en nu ineens op een zandbank is gelopen. Vlot trekken en opnieuw proberen haalt niets uit. Wat nu?

Sasé, de wasplaats
Het onderzoek voor mijn boek, brengt me in Sasé, een ander geëvacueerd dorp in de Solana-vallei. Dit dorp werd al in de tachtiger jaren ‘gekraakt’ door hippies. Misschien waren de nieuwe bewoners onopgemerkt gebleven als ze het daarbij hadden gelaten. Misschien was de gemeente bereid geweest de jonge gezinnetjes, die zich hadden gevestigd in de onteigende huizen, te gedogen. Maar zo ging het helaas niet. Een vreedzame demonstratie tegen de plannen voor de Solana-vallei, geïnitieerd door de krakers van Sasé, leidde tot het schoonvegen van het dorp en tot de arrestatie van complete gezinnen.

Storytelling Mieke Bouma
Lange donkere nachten, een knappend haardvuur, sneeuw en een hoofdpersoon die iets bijzonders meemaakt; iets magisch zelfs misschien. Dat zijn mijn favoriete ingrediënten voor een warm en ontroerend kerstverhaal. De koning van het kerstverhaal is voor mij Charles Dickens met een goede tweede plaats voor Godfried Bomans. Beide zijn natuurlijk al lang dood, maar hun verhalen spreken nog net zo aan als toen, brengen ontroering en stof tot nadenken, verbinden mensen en geven hoop. Dat is de kracht van verhalen.

Kapot geschoten huis in Janovas
Op mijn zoektocht naar verlaten dorpen, het decor van mijn volgende boek, dring ik steeds dieper door in de Spaanse Pyreneeën. We rijden dwars door de regio Aragón naar het plaatsje Fiscal, de meest westelijke plaats in de Solana-vallei. Het lot van de bewoners in deze vallei is het beste te vertellen aan de hand van de trieste geschiedenis van Janovás, de plaats waar een torenhoge stuw moest komen voor een gigantisch drinkwaterreservoir en waterkrachtcentrale.