IMG 6099‘Een zeer realistisch verhaal met geloofwaardige personages,’ schreef NBD-recensent Marc de Pril in maart van dit jaar over mijn roman De Gierenvallei. Een belangrijke recensie, want het is deze tekst waarop de bibliotheken en mediatheken beslissen of ze een boek in hun collectie willen hebben. En ik heb geluk gehad, want in diezelfde maand liet NBD-Biblion weten dat ze deze teksten voortaan laten opstellen door de computer. De 700 recensenten werden bedankt voor hun diensten.

eiland verdwenen bomenIn de laatste twee blogposts beschreef ik boeken met een verrassend element. En juist die bijzondere insteek leverde inspiratie op om zelf weer meer tijd in te ruimen om te schrijven. Het brengt me op ideeën om wat dingen uit te proberen, een compleet andere insteek te kiezen of gewoon wat voor mezelf te prutsen. Het derde boek in deze serie dat me inspireerde, haalde een bijzondere herinnering naar boven en maakte nog eens duidelijk wat de drive is achter mijn schrijverij.

wij zijn lichtGeen betere manier om schrijfinspiratie op te doen dan boeken te lezen. Natuurlijk: sommige boeken zijn voorspelbaar of ontvouwen zich volgens een beproefd recept. Maar er zijn er ook die vernieuwend en verrassend zijn. Bijvoorbeeld door het onderwerp dat ze behandelen, door de vorm waarin de schrijver het verhaal vertelt of door de schrijfstijl. Het zijn vooral dit soort boeken die mijn vingers doen kriebelen en me aanzetten om zelf achter de computer te gaan zitten.

dag dat ik naam veranderdeIn de eerste drie maanden van 2022 kwamen er drie boeken op mijn pad, die ik - elk op hun eigen manier - heel bijzonder vond. Dat had een aanwakkerend effect op mijn wat ingedutte schrijfinspiratie. Hoewel ik veel lees, vond ik de meeste boeken niet meer zo verrassend qua vorm of stijl. Misschien lag dat aan mijn boekenkeuze. Hoe dan ook: de afgelopen maanden las ik drie boeken waar ik echt van opkeek. Benieuwd naar welke boeken dat waren en wat ik er zo verrassend aan vond? De komende weken vertel ik je erover in mijn blog.

oak tree g44a801fe4 640‘Hij heeft gewoon geen idee wat ik allemaal werk doe,’ snikt de vrouw tegenover me. ‘Het is toch de taak van een manager om mij te ondersteunen in mijn werk?’
Ik knik en reik een zakdoekje aan.
‘Nou, hij kijkt alleen maar naar de getallen,’ vervolgt ze. ‘Hij meet mijn prestaties af aan de hand van de productiecijfers. Snapt hij dan niet dat het veel belangrijker is aanwezig te zijn op die bijeenkomst? Alle stakeholders zijn er!’
Deze conversatie is van begin tot eind verzonnen, maar in mijn rol als vertrouwenspersoon hoor ik van tijd tot tijd een variant op dit verhaal.