tieners lezen
Op de drempel van de zomervakantie, ga ik met zoonlief naar de bibliotheek om boeken uit te zoeken voor de vakantie.
‘Waarom neem je niet een boek mee wat je mag lezen voor Nederlands?’ probeer ik tegen beter weten in.
‘Maham! Het is vakantie!’ zegt hij op een toon die alleen tieners tot in de puntjes beheersen.
‘Er zitten toch ook wel leuke boeken tussen?’ zeg ik, want ik wil het niet meteen opgeven hoewel ik al weet wat zijn antwoord is voor hij het zegt.
‘Nederlandse schrijvers schrijven alleen maar stomme boeken.’

Afraffelen
Ik zucht. Boek na boek heb ik aangedragen, maar op een paar uitzonderingen na schoof hij ze na een paar bladzijden aan de kant of las ze tegen heug en meug omdat het moest voor school, de laatste hoofdstukken nog even snel afraffelend op de laatste dag voor de inleverdatum van het boekverslag. Ik begrijp het niet goed, want hij leest wel graag. Zijn boekenkast staat vol uit het Engels vertaalde fantasy- en avonturenboeken, allemaal gelezen en herlezen en een aantal daarvan heeft hij van zijn zakgeld gekocht. Tot zijn ergernis mag hij slechts één zo’n boek per jaar meetellen voor het verplicht te lezen aantal. Op de lijst toegestane boeken staan alleen boeken van Nederlandse schrijvers.

Meisjes
Ik negeer de bezwaren van mijn eerstgeborene en loop naar de kast met D-boeken. Gelukkig weet ik ongeveer welke uitgeverijen boeken van Nederlandse schrijvers uitgeven, want aan de kaft kun je niet zien of het om vertaalde lectuur gaat of lectuur van eigen bodem. Op de rug staat de letter van het niveau (C of D) maar niet de nationaliteit van de auteur. Begrijpelijk hoor, maar dat maakt het er niet eenvoudiger op.

Er staan redelijk wat boeken van Nederlandse schrijvers tussen, maar de meeste zijn gericht op meisjes (Carry Slee!). De keuze voor jongens is beperkt en vaak zijn het boeken over de oorlog of verhalen die zich in de 16e of 17e eeuw afspelen. Er zijn uitzonderingen: Boy 7 van Mirjam Mous bijvoorbeeld. Dit boek is hier thuis dan ook met enthousiasme ontvangen. Andere boeken van dat kaliber zijn niet zo eenvoudig te vinden helaas.

Maat S voor boeken
Boeken voor volwassenen dan? Ik denk aan mijn zoektocht naar geschikte jongenskleding van een paar weken terug. Maat 170/176 is lang niet overal verkrijgbaar en de keuze is meestal erg beperkt. Maar, ontdekte ik, veel herenkleding in de maat ‘small’ heeft ongeveer dezelfde afmetingen. De ene maat S is de andere niet, maar toch. Is het niet net zo met boeken? Boeken voor volwassenen zijn soms heel geschikt voor deze leeftijd. Herman Koch bijvoorbeeld, of Ernest van der Kwast. Als er maar actie in zit. Lange beschrijvingen en bespiegelingen zijn niet aan tieners besteed, weet ik inmiddels.

‘Jouw boek vind ik wel heel goed hoor, mam’, zegt zoonlief als we de bibliotheek uitlopen. Hoewel ik geen ambities heb jeugdboeken te schrijven, doet het me plezier dat ik als Nederlandse schrijfster de test heb doorstaan en ik geef hem een dikke knuffel. Dan voegt hij eraan toe: ‘Er zat alleen wel veel seks in.’

---

Met deze raadselachtige woorden sluit ik deze reeks af en neem ik een blogvakantie. Eind augustus ben ik er weer met een nieuwe reeks blogs. Onder andere over het onderzoek voor mijn nieuwe boek met de werktitel 'Spookdorp'. Fijne vakantie!