Boeken over bloggen
Sinds 2005 ben ik lid van een actief vrouwennetwerk. Dit netwerk van alumni van de Wageningen Universiteit organiseert informatie- en netwerkbijeenkomsten voor en door vrouwen. Doel: de loopbaanmogelijkheden van vrouwen versterken. Ik ga graag naar deze avonden, omdat het een gemakkelijke manier is om mijn netwerk te onderhouden en uit te breiden. Op de eerstvolgende bijeenkomst, op 11 april, verzorg ik zelf een avond voor het vrouwennetwerk over bloggen. En omdat ik goed beslagen ten ijs wil komen, heb ik drie boeken over bloggen gelezen. In dit blog deel ik wat ik daarvan opstak.

wordcloud marketing
Het aantal promotiekanalen voor een boek is veel groter dan ik dacht. Paris Books stuurt mij soms haast wekelijks tips en ideeën om mijn boek onder de aandacht te brengen. Als ik meer tijd had, zou ik nog veel meer kunnen doen. Ik moet dus voortdurend keuzes maken en ga vooral voor de quick-wins. In dit zesde en laatste deel van mijn blog over boekpromotie deel ik een paar opties die ik liet lopen.

signeren
Nog voordat mijn boek verscheen, was het al te bestellen in de boekhandels. Mijn veertienjarige zoon wees me op een site van een grote online boekhandel en het omslag van mijn boek schitterde me tegemoet. Een geweldig moment! En toch wilde ik het graag in de fysieke boekhandels zien liggen. Mensen kopen immers graag boeken waarvan het omslag ze bekend voorkomt. Hoe mooi zou het zijn als mijn boek op één van de tafels in de boekwinkels mocht liggen!

Ik ben dBieb1ol op bibliotheken. Struinend langs de schappen met boeken vergeet ik de tijd. Ik heb het meest uitgebreide abonnement dat er is, want ik wil niet beperkt zijn in het aantal boeken dat ik mee mag nemen en ik reserveer regelmatig boeken online. Schrijfboeken vooral. Daarom ben ik apetrots dat ik op Goede Vrijdag in mijn eigen bibliotheek een lezing mag verzorgen over het onderzoek dat ik voor mijn boek heb verricht. In dit blog vertel ik hoe Lena haar weg vond naar de bibliotheken.

Boekenblogs
Het wereldkundig maken van mijn boek was een van de engste dingen die ik ooit heb gedaan. Ik was heel erg blij toen de boekpresentatie achter de rug was en de persberichten hun werk hadden gedaan. Maar toen begon het pas. Nu weet ik dat de promotie van een boek een kwestie van lange adem is. Er zijn meer promotiekanalen dan ik dacht maar niets gaat vanzelf. De ene route is moeizaam en tijdrovend, terwijl de andere heel eenvoudig. En voor al die routes geldt dat de uitkomst zeer onzeker is. In dit derde deel van mijn blog over boekpromotie belicht ik een aantal van die routes en mijn ervaringen daarmee.

Hoe schrijf ik een biografieTijdens het schrijven van mijn debuutroman las ik vele boeken over schrijven. Over het ene boek was ik enthousiaster dan over het andere. In dit blog vind je geregeld rencies van de 'schrijfboeken' die ik las. 'Hoe schrijf ik een biografie' van Dik van der Meulen en Monica Soeting was een van de eerste boeken die ik aanschafte toen ik besloot mijn droom waar te maken. Volgens de achterflaptekst is dit boek ‘een praktische handleiding’ over het schrijven van een biografie. Het boek geeft antwoord op vragen als: ‘Krijgt het werk een chronologische of een thematische opbouw? Hoe betrouwbaar en bruikbaar zijn herinneringen en ooggetuigenverslagen?’

bij oma

'O wat enig! Schrijf je een boek? Waar gaat het over?’ Een veelgehoorde reactie wanneer ik vertel dat ik een boek schrijf. En zelfs nu, nu het boek af is, worstel ik met het antwoord op die vraag. Toch was het idee voor mijn debuutroman al vanaf het begin duidelijk aanwezig, zelfs voor ik besloten had dat het een boek ging worden. Het moest alleen nog verder uitgewerkt worden, want ik had een aantal strenge criteria.

 

Vanaf vandaag kun je mijn blog ook volgen via Bloglovin.com.

<a href="http://www.bloglovin.com/blog/14784407/?claim=yntn4nav725">Follow my blog with Bloglovin</a>

schrijfsel 1985

Het begon allemaal met een carrièredip, zo’n periode in mijn werkzame leven waarin ik me plotseling afvroeg of ik mijn huidige baan wel tot mijn pensioen wilde blijven doen. Mijn vierdaagse werkweek was afwisselend, mijn arbeidsvoorwaarden uitstekend en toch kriebelde er iets. Wat miste ik dan? Ik moest bekennen dat er een zekere sleur in mijn dagen was geslopen, dus misschien was ik toe aan iets geheel nieuws. Een andere baan? Een opleiding? Nee, er had zich nog iets anders in mijn binnenste geroerd. Een lang gekoesterde wens, die ik niet hardop uit durfde te spreken, maar alleen tegen mezelf durfde te fluisteren: een boek schrijven.