Lena in de krant
De promotie van mijn eigen boek voelde in het begin als krentenbrood verkopen voor de voetbalvereniging: niet echt leuk, maar het hoort er nu eenmaal bij. Het promotieplan was klaar en de boekpresentatie naderde, dus werd het tijd actie te ondernemen. Tijd voor die centrale vraag: waarom zouden mensen juist mijn boek moeten kopen en niet die duizenden anderen in de boekwinkel met bekende namen en goede recensies? Wat maakt mijn boek nu zo uniek?

boekje open
Een zeer veel besproken onderwerp tussen schrijvers onderling is de boekpromotie. Maanden (en in mijn geval jaren) werkt een schrijver aan zijn boek, pagina voor pagina wordt nauwgezet op fouten gecontroleerd, tot het moment daar is dat het boek de wereld in kan. Een goed boek verkoopt zichzelf, zeg je? Vergeet het maar. Ook voor de best geschreven boeken heeft een schrijver ambassadeurs nodig en het is de kunst die te vinden. In de komende drie blogs vertel ik je hoe ik de promotie van mijn debuutroman tot nu toe heb aangepakt en ook wat wel en wat niet werkte.

Dialogen schrijvenEen goede dialoog schrijven lijkt eenvoudig, maar ik ontdekte dat het nog best lastig is. Vaak schrapte ik de hele dialoog en begon opnieuw of ik liet van een hele pagina maar vier regels staan. Best nuttig dus om daar eens wat over te lezen. De achterflap van het boek ‘Dialogen schrijven’ belooft veel goeds. Dialogen vormen de essentie van fictie, staat er. De samensteller, Don Duyns, verzamelde artikelen over dit onderwerp van heel veel verschillende auteurs. Zo gaat het ene hoofdstuk over dialogen in toneelteksten en de andere over dialogen in romans.