poes in etalage
Tijdens het schrijven voelde ik mij vaak een gluurder in het leven van mijn grootouders. Wat dacht mijn grootvader als hij na een uitstapje met zijn maîtresse weer bij zijn vrouw en kinderen thuis kwam. Wat bewoog hem om een vliegveld voor de Duitsers te gaan bouwen? En hoe voelde hij zich daarbij? Je moet een beetje in het hoofd van je personage kruipen om dat goed over te kunnen brengen.

orhan pamuk
Van Orhan Pamuk wordt gezegd dat hij een van de grootste Turkse schrijvers van deze eeuw is. Zijn boeken zijn vertaald in dertig talen en in 2006 kreeg hij de Nobelprijs voor de Literatuur. Je zou wel gek zijn als je als debuutschrijver zijn tips links zou laten liggen. Dus ik las zijn bundel De naïeve en de sentimentele romanschrijver over de kunst van het romanschrijven.

dromen over lezen
Er zijn schrijvers die het verhaal geheel schrijven vanuit hun personage(s) en niet vanuit een vooraf bedacht plot. Zij laten de loop van de gebeurtenissen bepalen door het karakter en de innerlijke drijfveer van het personage. Ik vind het heel knap hoe sommige schrijvers dat doen. Zo hoorde ik eens een schrijfster over haar personages vertellen: ‘…en dan dacht ik “Doe dat nou niet”, maar dan deed mijn personage het toch.’

Schrijfweek
Een boek schrijven is een lang gekoesterde droom van mij en ik kan heel aardig schrijven, al zeg ik het zelf. En toch: zonder de inspirerende en bijzondere schrijfweek van Geert Kimpen en Christine Pannebakker was mijn boek er waarschijnlijk niet gekomen en was mijn droom in de kast blijven liggen. Want het schrijven van een boek is meer dan foutloos en makkelijk kunnen schrijven.

kus me straf me
‘Wat maakte het ene boek zo middelmatig en het andere zo onvergetelijk?’ Dat is de eerste zin van de achterflaptekst van het boek Kus me, straf me van Marja Pruis en je verwacht misschien een verhandeling over sterke en zwakke punten van boeken van verschillende schrijvers, maar dat is niet het hoofdthema van dit boek.