dorpsfeest
Wie mijn blog regelmatig volgt, denkt misschien: wat idyllisch zo’n afgelegen dorpje in de Spaanse Pyreneeën. Lekker je eigen groenten verbouwen, scharrelkippen houden, genieten van de natuur, je eigen huisje bouwen en geen gestress. De hoogste tijd dus om eens een van de nadelen van zo’n afgelegen dorp met nieuwe bewoners te belichten. Want die zijn er ook! Zo woon je in zo’n idyllische plek best geïsoleerd en ben je als nieuwe dorpsbewoners behoorlijk op elkaar aangewezen. Wanneer er een dak vervangen moet worden, een kerk behoed moet worden voor instorten of de toegangsweg naar het dorp gerepareerd moet worden, dan heb je je buren keihard nodig.

Nieuwe aanwas
Als er eenmaal een aantal mensen zijn neergestreken in zo’n dorp dat decennia verlaten is geweest en de meest basale voorzieningen (hoewel primitief) op orde zijn, trekt het dorp allerlei geïnteresseerden aan. Vrienden van vrienden, maar ook volstrekt vreemden, komen op bezoek en blijven er plakken. Sommige blijvers kopen een ruïne of een stuk grond, maar veel van hen wonen er eerst een poos illegaal. En hoewel de nieuwe dorpsgemeenschappen sociale waarden hoog in het vaandel hebben staan, is echt niet iedereen welkom in het dorp. Bezoekers die zich actief inzetten voor gezamenlijke belangen zijn altijd goed om erbij te hebben, maar profiteurs kunnen gemist worden als kiespijn.

veel bezoekers dorpsfeest

Selectie
Veel dorpen die herbouwd worden, hanteren een selectieregime voor nieuwe bewoners. In één dorp weren ze mensen die totaal geen inkomen en spaargeld hebben. Een ander dorp wil alleen mensen die de ecologische principes van de stichters onderschrijven. Er zijn dorpen die drugsgebruik door de bewoners verbieden en dorpen die een financiële bijdrage voor gezamenlijke voorzieningen vragen. Onteigende dorpen met een bewonersstichting hanteren vaak een proefperiode voor nieuwe bewoners, zodat de gevestigde bewoners kunnen beoordelen of de nieuwkomers in het dorp passen of niet.

Conflicten
Wanneer je eenmaal door het dorp geaccepteerd bent als een van hen, dan wordt je geacht deel te nemen aan de dorpsvergaderingen. Dit zijn meestal langdurige bijeenkomsten waarin de emoties hoog oplopen. In sommige dorpen worden besluiten uitsluitend unaniem genomen. In andere wordt eindeloos gebakkeleid over details. Conflicten over de verdeling van het beschikbare water, het oplossen van problemen met de weg, het delen van de wasmachine of het opruimen van afval kunnen de jonge gemeenschappen tot op het bot verdelen. De bestaande conflicten worden nog eens versterkt door de smeltkroes aan nationaliteiten in zo’n nieuwe gemeenschap.

gezamenlijk paella eten
Maar als het feest is in het dorp, dan is de sfeer weer opperbest. Conflicten worden vergeten, al is het voor even, en iedereen werkt schouder aan schouder aan het organiseren van een onvergetelijk feest. Liefdes ontluiken, de vonken van het kampvuur stijgen op naar de sterrenhemel, bier en paella worden uitgedeeld en er wordt tot het ochtendgloren gedanst op de muziek van trommels en een enkele gitaar. Dan weet iedereen het weer: wonen in zo’n uniek dorp is het mooiste wat er is.

 

 

 

 

1000 Resterende tekens