Millennium, Stieg en ikWaargebeurde verhalen, biografieën en autobiografieën: ik kan er geen genoeg van krijgen. Ik was dan ook in de wolken toen ik via de zomerse boekenswap van Ogma zomaar een biografie/waargebeurd verhaal over Stieg Larsson ontving. Ik heb natuurlijk zijn succesvolle trilogie Millennium gelezen. Niet het vierde deel dat door David Lagercrantz is geschreven, want ik was bang dat dat tegen zou vallen, maar de eerste drie delen. Toch wist ik eigenlijk niks over de schrijver zelf. Het boek Millennium, Stieg en ik van Eva Gabrielsson was dan ook een eye-opener voor mij.

Journalist
Stieg Larsson was niet alleen thrillerschrijver, maar ook journalist. Hij schreef voor verschillende bladen, waaronder twee anti-fascistische maandbladen. Larsson was niet alleen aanhanger van anti-fascistische bewegingen, maar onderschreef ook het feminisme. Dit zie je duidelijk terug in zijn succesvolle trilogie Millennium. Zijn personage Michael Blomkvist heeft behoorlijke linkse denkbeelden. In het echte leven werd Stieg overigens, net als Michael, bedreigd vanwege zijn journalistieke werk en de politieke ideeën die hij daarin naar voren bracht.

Bedreigingen
Eva Gabrielsson woonde meer dan dertig jaar samen met de succesvolle schrijver en vertelt in haar boek welke impact dat had op hun privéleven. Anonieme telefoontjes en dreigbrieven maakten dat zij voortdurend op hun hoede waren en angst een vaste plaats had in hun leven samen. Na de arrestatie van de extreem-rechtse groepering die achter de bedreigingen zat en de publicatie van Millennium leek daar eindelijk een einde aan te komen. De plotselinge dood van Larsson veranderde alles.

Millennium-miljoenen
Stiegs vroegtijdig overlijden was voor Eva in meerdere opzichten een tragedie. Aangezien ze niet getrouwd waren en evenmin een samenlevingscontract op hadden laten stellen, bleef Eva met lege handen achter. De miljoenen van de Millennium-trilogie gingen naar Larssons vader en broer met wie de schrijver bij leven nog nauwelijks contact had en die ook niet bij de begrafenis aanwezig waren. Drie jaar lang zag het ernaar uit dat Eva zelfs de helft van het kleine appartement waar Stieg en zij woonden moest afstaan aan de Larssons.

Strijd
De schrijver had volgens Eva de Millennium-industrie, opgezet door de uitgever en de Larssons, beslist niet op prijs gesteld. Gezien zijn eerdere politieke activiteiten lijkt me dat ook wel aannemelijk. Eva probeerde jarenlang Stieg’s werk tegen de geldbeluste erfgenamen te beschermen en haar strijd is nog steeds niet ten einde. Haar verbittering klinkt door in haar boek en bederft een klein beetje haar aangrijpende verhaal en intieme blik op Stieg Larsson als schrijver en journalist.

Toch heb ik Millennium, Stieg en ik met veel plezier gelezen. Het heeft me een beeld gegeven van de schrijver en van de manier waarop je je overtuigingen in je boek kunt verwerken.