vakantie
Met zweetdruppels op mijn voorhoofd, haal ik nog even snel de stofzuiger door de kamer en schrijf een haastig PS voor de buurvrouw die op onze poezen past. Wat was ook alweer de lol van vakantie? Waarom doen mensen dit zichzelf aan? Even later sluiten we aan in de zoveelste lange file, kauwen op onze meegebrachte boterhammetjes op een volgepakte parkeerplaats langs de snelweg. We hadden ook gewoon thuis kunnen blijven, lekker in ons comfortabele huis en slapen in ons eigen bed. Dan had ik misschien eindelijk eens het kippenhok kunnen verven en nieuwe bekleding kunnen naaien voor de leunstoel.

Maar halverwege de eerste dag op onze vakantiebestemming weet ik het weer. Wat is het heerlijk de hele dag buiten te zijn, in het zonnetje, doen waar ik zin in heb en het ‘moeten’ even loslaten. Daar was ik echt even aan toe. Eindelijk die stapel tijdschriften lezen waar ik thuis niet aan toe kom, bramen plukken langs de kant van de weg. Deze omgeving brengt me precies wat ik nu nodig heb: nieuwe energie en inspiratie. Voor een blog, een verhaallijn of een scène in mijn boek.

Want zou die kleurrijk geklede campingbazin van middelbare leeftijd met haar haren door de war en haar vrolijk bungelende oorbellen niet perfect zijn voor dat ene personage in mijn boek? Als ik de make-up wat overdrijf, de geur van sigaretten wegpoets en haar twee boxers verander in twee langharige katten, is ze dan niet precies het excentrieke type wat ik zoek voor een van mijn bijpersonages?

En dan dat constante zingen van de krekels, dat moet ik niet vergeten mee te nemen in de beschrijving van de sfeer. Klinkt dat nu als krrr, krrr of kan ik er beter triét, triét van maken? Ik neem te tijd om de luisteren, te observeren. Een artikel in een oude Happinez trekt mijn aandacht. Het gaat over een jong stel dat kiest voor een leven ‘off the grid’. Dat kon wel eens precies samenvatten wat de aantrekkingskracht is van zo’n verlaten dorp. 

Deze nieuwe plek biedt me weer onverwachte vergezichten en brengt me helemaal in de juiste stemming om te schrijven. Even weg van de dagelijkse dingen lijk ik alles weer scherper te zien.De beslommeringen van mijn werk verdwijnen naar de achtergrond of vergeet ik zelfs even helemaal. Facebook, de mail en de wekker zet ik uit. Ik ben er even niet.

Ook dit blog ligt een paar weken stil. Ik ga nieuwe inspiratie opdoen en in september ben ik er weer met een nieuwe serie over van alles wat met schrijven en mijn nieuwe boek te maken heeft.